Praga-Północ
Polski zespół badawczy wybrał osiedle w prawobrzeżnej dzielnicy Warszawy. Obszar ten zamieszkuje około 59 000 osób na powierzchni 11,3 km², co daje gęstość zaludnienia na poziomie około 5500 osób na km². Miejsce to łączy w sobie zabudowę przedwojennych kamienic, powojennych bloków oraz zrewitalizowanych terenów poprzemysłowych.
Proces rewitalizacji trwa, jednak poziom wrażliwości społecznej pozostaje wysoki. Populacja jest zróżnicowana: obejmuje zasiedziałe rodziny robotnicze, artystów, młodych specjalistów oraz migrantów z Europy Wschodniej, głównie z Ukrainy i Gruzji.
Dostęp do zieleni jest ograniczony – na jednego mieszkańca przypada około 9,5 m², a tereny zielone zajmują 5% powierzchni dzielnicy. Znajduje się tu 37 ha parków, 12 ha zieleńców oraz 56 ha zieleni przyulicznej. Do kluczowych atutów należą Park Praski (18,5 ha), Warszawskie ZOO oraz nowe parki kieszonkowe i ogrody biocenotyczne. W ramach niedawnych działań na rzecz zazieleniania nasadzono ponad 8800 krzewów i 113 drzew.
Pomimo poprawy sytuacji, obszar ten pozostaje jedną z najbardziej wrażliwych społecznie dzielnic Warszawy, charakteryzującą się wysokim natężeniem bezrobocia (32 osoby na 1000 mieszkańców w wieku produkcyjnym).
zachodnia część Amsterdamu
Holenderski zespół badawczy wybrał osiedle w zachodniej części Amsterdamu. W 2025 roku osiedle to liczyło 9365 mieszkańców, przy średniej gęstości 4198 adresów na km². Około 87% budynków mieszkalnych powstało w latach 1950–1975, a 77,4% zasobów stanowią mieszkania.
Struktura socjodemograficzna jest mieszana: 22% stanowią rdzenni Holendrzy, 11% migranci z Europy, a 67% migranci spoza Europy. Wśród mieszkańców w wieku 15–75 lat 42% posiada wykształcenie o profilu praktycznym (zawodowym), 32,9% średnim, a 25,1% teoretycznym.
Osiedle charakteryzuje się jedną z najwyższych w Amsterdamie liczebności dzieci z nadwagą i otyłością (28% w 2017 roku), w związku z czym jest ono obszarem priorytetowym w ramach programu „Amsterdamskie Podejście do Zdrowej Wagi” (Amsterdam Approach to Healthy Weight).
północna część miasta Brema
Niemiecki zespół badawczy wybrał dzielnicę w północnej części Bremy, położoną na obrzeżach miasta, graniczącą z terenami wiejskimi. Dzielnica ta liczy około 10 000 mieszkańców. Jej zabudowa powstała głównie w latach 60. XX wieku; dominują tu bloki mieszkalne (przeważnie 5-kondygnacyjne), ale występują także domy w zabudowie bliźniaczej. Poza kilkoma głównymi ulicami ruch uliczny jest niewielki, a okolica jest dość zielona (drzewostan z lat 60., w pobliżu znajduje się duży park).
Struktura socjodemograficzna jest zróżnicowana – mieszkają tu migranci z Europy Wschodniej (z Polski i byłego ZSRR), którzy przybyli w latach 90., oraz niedawno przybyli uchodźcy. Występowanie nadwagi i otyłości u dzieci (w wieku 5–6 lat, przy wejściu do szkoły) wynosiło 19,9% w latach 2020–2022. Od 2020 roku dzielnica jest objęta miejskim programem dla dzielnic o ograniczonym dostępie do usług.
Rudkøbing na wyspie Langeland
Duński zespół badawczy wybrał dzielnicę w mieście Rudkøbing na wyspie Langeland.
Gmina Langeland liczy około 12 000 mieszkańców, co czyni ją jedną z najmniejszych gmin w Danii. Położona jest na peryferiach kraju i charakteryzuje się niską gęstością zaludnienia, wynoszącą zaledwie 41 mieszkańców na kilometr kwadratowy. Otaczający krajobraz jest w przeważającej mierze wiejski, z rozległymi terenami zielonymi, i niemal całkowicie otoczony wodą. Obszar ten boryka się ze zmianami demograficznymi, takimi jak spadek liczby ludności i starzenie się społeczeństwa, a dzieci w wieku 0–17 lat stanowią około 12% populacji. Dodatkowo gmina zmaga się z wyzwaniami społeczno-ekonomicznymi, w tym z wyższym bezrobociem i niższym poziomem wykształcenia w porównaniu ze średnią krajową.
lewy brzeg miasta Saragossa
Hiszpański zespół badawczy wybrał dzielnicę położoną na lewym brzegu Saragossy. Saragossa to średniej wielkości miasto w północno-wschodniej Hiszpanii, liczące około 700 000 mieszkańców. Wybraną dzielnicę zamieszkuje około 78 548 osób.
Obszar ten, będący drugim pod względem liczby ludności i czwartym pod względem powierzchni (wśród dzielnic miejskich), składa się z różnych osiedli, a w jego granicach znajduje się nawet strefa przemysłowa. Dzielnica klasyfikowana jest jako obszar o średnich dochodach, jednak w porównaniu do całego miasta charakteryzuje się niższym średnim poziomem dochodów i wykształcenia. Jej różnorodność kulturowa i kontekst społeczny sprawiają, że jest to istotny obszar badawczy w kontekście rozwiązywania problemu nierówności zdrowotnych.
Struktura socjodemograficzna jest zróżnicowana, a migranci stanowią 10,8% ogółu mieszkańców. 43,5% z nich pochodzi z Europy, 25,8% z Afryki, 23,6% z Ameryki, a prawie 7% z Azji. Najliczniej reprezentowane kraje to Rumunia (31,8%) i Maroko (8,9%), a następnie Ekwador, Chiny, Kolumbia i Senegal (z odsetkiem między 4% a 6%).
Pod względem transportu publicznego dzielnica wyróżnia się ponadprzeciętną dostępnością autobusów miejskich i międzymiastowych oraz miejskiego systemu rowerowego. Dostępność terenów zielonych jest na dobrym poziomie, zbliżonym do średniej dla miasta.